پس هركسى كه چيزى را در غير طاعت استعمال نمايد كفران جميع اسبابى كه چاره‌اى از آن نيست نموده خواهد بود از براى آنكه اقدام بر آن معصيت كرده است ، خداى عزّ وجلّ در قرآن مجيد فرموده : « وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ » « 1 » يعنى كمى از بندگان من شكر مرا بجاى مىآورند . و نيز فرموده : « ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ » « 2 » يعنى اگر شكر خدا را بجاى « 3 » آوريد و ايمان به آن بياوريد خداى عزّ وجلّ شما را عذاب نخواهد كرد . و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند : هركه طعامى را تناول كند و شكر آن را « 4 » بجاى « 5 » آورد آن مقدار ثواب خواهد داشت كه روزه دارى كه به محض رضاى خدا روزه داشته باشد مىدارد . و هركسى كه تندرست باشد و شكر خدا بجاى « 6 » آورد ثواب او مثل كسى است كه مبتلا به بلايى گردد و صبر بر آن كند . و هركسى « 7 » كه نعمتى به او رسيده باشد و شكر خدا بجاى « 8 » آورد « 9 » مثل ثواب محرومى كه قانع باشد خواهد داشت « 10 » . و نيز آن حضرت فرمودند : هركه شكر خدا بجاى آورد « 11 » نعمت او زياده مىشود چنانچه خداى عزّ وجلّ فرموده : « لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ » « 12 » يعنى اگر شكر مرا بكنيد البته نعمت را بر شما زياد مىكنم « 13 » .

--> ( 1 ) . سبأ : 13 . ( 2 ) . نساء : 147 . ( 3 ) . بجاى / s a بجا . ( 4 ) . s - آن را . ( 5 ) . بجاى / s بجا . ( 6 ) . بجاى / s a بجا . ( 7 ) . a s - كسى . ( 8 ) . خدا بجاى / a خداى بجا . ( 9 ) . آورد / a s آورده . ( 10 ) . قرب الإسناد : 74 ح 237 . الكافي 2 : 94 ح 1 . سنن ابن ماجة 1 : 561 ح 1764 و 1765 . ( 11 ) . a s + و ! ( 12 ) . ابراهيم : 7 . ( 13 ) . المحاسن 1 : 3 ضمن ح 1 . الكافي 2 : 65 ضمن ح 6 . الخصال : 101 ح 56 .